Słonik „Nie pamiętam co to było” — No. 01/01

Podobno słonie nigdy nie zapominają. Ten zapomniał, z czego został uszyty, ale na szczęście ja pamiętam.
Co gorsze zapomniał, że szukał swojego człowieka i siedzi taki zagubiony i czeka.
Uszyłam go ze skrawków miękkiej, kocykowej tkaniny w zielono-rdzawych kolorach oraz pomarańczowej bawełny, która myślę, że nadała mu słodkiego dyniowego wyglądu. Dostał też kilka ręcznych przeszyć, zielony szaliczek i zaledwie 14 cm wzrostu.
To takie małe wielkie szczęście. Nie jest idealnie równy i z założenia taki nie miał być. Każde ucho żyje trochę własnym życiem, szwy miejscami pokazują, że zrobiła je ręka, a nie fabryka. Powstał bez pośpiechu, bo na wsi czas wolniej płynie.

Słonik ten jest dekoracją, nie zabawką. Najlepiej czuje się na półkach, komodach, przy książkach i w innych miejscach, w których może siedzieć, niczego nie robić i wyglądać na bardzo zajętego.

Materiały: skrawki miękkiej tkaniny tekstylnej, bawełna, filc, wypełnienie, nici.
Wysokość: ok. 14 cm.
Egzemplarz: No. 01/01.
Przeznaczenie: dekoracyjne.

Nie nadaje się do zabawy dla małych dzieci. Dla starszych jak najbardziej.
Prać ręcznie w niskich temperaturach - maksymalnie 30 stopni.
Przyleci zapakowany w papierowej torbie, żeby ta mała gapa się znowu nie zgubiła. Będzie też dołączony mini bilecik
Kupujesz zabawkę ze zdjęcia. Kolor może ciut się różnić w zależności od ustawień monitora.
x x x
Boska Wioska — coś z niczego. Nic wszak może wszystko.